Well written, capaldi https://www.levitradosageus24.com/ buy brand levitra online order is great and Coleman is stunning.

درآمد

در بخش اول این نوشتار به اهمیت شناخت از نظام جهانی حاکم سرمایه داری از سوی چالشگران ضد نظام که خواهان دگردیسی کیفی و اساسی در راه ایجاد جهانی دیگر و بهتر با چشم اندازهای سوسیالیستی هستند، پرداختیم. در بخش دوم(وپایانی) این نوشتار بعد از نیم نگاهی به نحوۀ انباشت سرمایه در تاریخ سرمایه داری چند وچون مؤلفه ها و مقولات دیگر نظام حاکم را مورد بررسی قرار میدهیم.

طومار نویسی و درخواست و تظلم خواهی مدتهاست که در میان فعالین کارگری باب شده است.  اینکه عده ای از فعالین کارگری وظیفه جمع نمودن امضا از سایر کارگران را برعهده می گیرند و بقیه کارگران هم دراین پروسه نقش خود را در حد همان امضا زدن می بینند و بعد به دنبال کار و زندگی خود می روند نه به درد تاکتیک مبارزات طبقاتی میخورد و نه استراتژی. نه مشارکتی که مبین یک عمل جمعی باشد در آن دیده میشود و نه حتا در مورد خواست معلومی که برای ان امضا جمع میشود، حساسیت و توجه یکسانی در بین امضا کنندگان و امضا گیرنده گان وجود دارد. 

 

در این جهان پول حکومت می کند. در هر بخش از جهان سرمایه داری، فن آوری جدیدی از طریق همان وسیله – بازارنشان خود را بر تمام زندگی ما گذاشته است، که کالاها و خدمات و افراد در سطح جهان خرید و فروش می شوند اکنون هر عمل انسانی، هر رابطه اجتماعی، و زیست محیطی مشمول برای کسب حداکثر سود است تاریخ نشان می دهد که جنگ در اشکال مختلف خود از طریق نظامی گری است که در آن سرمایه داری اغلب بازارها، منابع دائم نیروی کار ارزان و مواد خام را که برای مقابله با هرگونه کاهش اساسی میزان سود بسیار ضروری ست، بدست می گیرد جهانی سازی امپریالیسم به معنای انحصار فن آوری، کنترل مالی بازارهای مالی جهان، دسترسی انحصاری به منابع طبیعی سیاره، رسانه ها و ارتباطات و انحصارات بر سلاح های کشتار جمعی است. از آنجایی که این وضعیت باعث تولید بحران جهانی می شود که تمام کشورهای سرمایه داری را تحت تأثیر قرار میدهد، پایه مبارزه سراسری ملی و جهانی را علیه خود نظام بنانهاده است. به عبارت دیگر، برای مبارزه با تهاجم جهانی سرمایه داری، حس جدیدی از همبستگی بین المللی و اتحاد در میان توده های کارگر وظیفه مبرم امروز ست. نشانه های روشن قابل مشاهده وجود دارند که، اگرچه بسیار کند می باشند، اما تغییر در آگاهی طبقه کارگر، مردم زحمتکش، و تمام بخش های فقیر در سراسر جهان در حال وقوع است، که ضرورت توقف این تهاجم سرمایه داری را درک می کنند. این مبارزه باید شدت یابد، و آگاهی سیاسی را چنان بالا برد که در آن آلترناتیو(جایگزین) سوسیالیستی نه آرزویی دور دست، بلکه واقعیتی قابل تحقق باشد.

لایحه اصلاحیه ی قانون کار که از سوی دولت به مجلس ارایه شده، بخشی از اصلاحیه های سابق قانون کار است که همگی علیه کارگران بوده و همان حداقل حقوق کارگران مندرج در قانون کار فعلی را نیز از آنان سلب می کند.

این تازه ترین مورد دست اندازی به باقی مانده های حقوق «قانونی» کارگران، در شرایطی است که از یک سو معیشت همه ی جامعه و به ویژه طبقه ی کارگر در شرایط فلاکت باری قرار دارد (به طوری که آمارهای جنجال آمیز اخیر در مورد خط فقر، میزان بیکاری، اعتیاد و خودکشی جوانان مؤید آن است) و از سوی دیگر عرصه ی واکنش تدافعی و فعالیت بر کارگران و تشکل های «مستقل» کارگری تنگ تر و تنگ تر شده است. 

درآمـــد

 

وقایع اخیر در نیمۀ دوم سال 2016 بویژه خروج بریتانیا از "اتحادیه اروپا" نه تنها علائم روشنی از گسترش امپراطوری آشوب از خاورمیانه بزرگ به کشور های مسلط مرکز درون نظام جهانی سرمایه هستند بلکه سرآغاز تشدید روند فرتوتی و کهولت کل نظام جهانی را نیز به روشنی نشان میدهند. به نظر نگارنده فراز و نشیب های تاریخ معاصر هیچ کشور و منطقه ای را نمی توان جدا از چهارچوب نظام جهانی سرمایه (امپریالیسم سه سره) که در حال حاضر بویژه در 26 سال گذشته(پس از پایان دورۀ "جنگ سرد" در 1991 تا کنون 2017) در سراشیب اشتعال جنگ های مرئی و نامرئی بی پایان، آشفتگی های سیاسی و بی ربطی و کهولت افتاده، مورد بررسی جامع و مناسب رهایی بخش قرار داد.

دولت محمود احمدی‌نژاد 8 سال مانع تمدید مجوز و فعالیت کانون‌های صنفی شد ،برای فعالین پرونده‌سازی نمود ،و آن‌ها را بازداشت کرد .این اتفاقات در 3 سال گذشته در دولت روحانی تکرار شده است اما از ابتدای سال 1395 زمزمه‌هایی مبنی بر اجازه دولت به کانون‌ها برای تمدید مجوز به گوش می‌رسید نتیجه این شنیده‌ها تاکنون این است که وزارت کشور دولت روحانی به 16 تشکل اجازه داده است که با شروطی انتخابات مجمع عمومی خود را برگزار نمایند. 

شاهرخ زمانی عضو شورای نمایندگان ( کمیته پیگیری ایجاد تشکلهای کارگری ) چهره خستگی ناپذیر ، جسور و بی باک، فعال در امر مبارزه برعلیه ستم وبی حقوقی کارگران روز 22 شهریور 1394 شمسی در زندان رجایی شهر کرج بطور مشکوکی جان باخت....

شاهرخ زمانی در سال 43 شمسی در قره باغ تبریز در خانواده ای روشنفکر دیده به جهان گشود. وی از همان اوان نوجوانی با مسائل ومعضلات کارگران وزحمتکشان آشنا شد . رنج بدست آوردن نان برای بهتر شدن معیشت ، بی حقوقی وفاصله طبقاتی فاحش در جامعه او را برآن داشت که در راستای متحقق شدن خواسته های مزد بگیران وکارگران ، از تلا ش باز نایستد.

شاهرخ زمانی کارگر نقاش ساختمان و عضو شورای نمایندگان کمیته پیگیری ایجاد تشکل های کارگری و همچنین عضو هیئت بازگشایی سندیکای نقاش و تزئینات ساختمان در22 شهریور ماه سال گذشته به شکل مشکوکی در زندان جان باخت.

شاهرخ که فرزند کار و زحمت بود، در سال 43 در خانواده ای زحمتکش به دنیا آمد و ازابتدای نوجوانی با مشکلات و معضلات مبتلابه کارگران آشنا شد و آگاهانه درجهت رفع این مصائب شروع به فعالیت نمود.  در راستای همین فعالیتها بود که در 18 خردادماه 1390 در تبریز دستگیر و به وزارت اطلاعات منتقل شد.

 

مرکز اتحادیه‌های کارگری هند به طبقه کارگر هند به خاطر اعتصاب تاریخی امروز که همه تلاش‌های گوناگون دولت ائتلاف دمکراتیک ملی را به رهبری حزب بهاراتیا جانتا برای سردرگم ساختن طبقه کارگر رد کرد، درود می‌فرستد. این بزرگ‌ترین اعتصاب طبقه کارگر کشور بود و برخی کانال‌های رسانه‌ای گزارش دادند که ۱۸ کرور [یک کرور ۱۰ میلیون است، یعنی ۱۸۰ میلیون] کارگر به اعتصاب پیوستند که نشان‌ می‌دهد دامنه اعتصاب فراتر از کارگران سازمان‌یافته توسط سندیکاهای حامی اعتصاب بود. نکته مهم این است که همه مراکز سندیکایی به استثنای «اتحادیه کارگران هند» (بی. ام. اس) این اعتصاب را فراخواندند  و تقریباً همه فدراسیون‌های مستقل کارگران و کارکنان و مردم عادی از آن حمایت کردند. مرکز اتحادیه‌های کارگری هند طبقه کارگر را به تقویت بیش‌تر وحدت پایه‌ای خود و تدارک مبارزات سخت در صورتی که دولت به سیاست‌های خود ادامه دهد فرامی‌خواند.

دو روز گذشته بیش از ۱۸۰ میلیون کارگر در هند دست به اعتصاب زدند. این کارگران که علیه قوانین «ضد کارگر و ضد مردمی» دولت «مادی» به خیابانها آمدند، توانتسند راهآهنها و بسیاری از راههای ارتباطی کشور را مسدود کنند.

مرکز دروپال ایران