طرح پیشنهادی در جهت وحدت کمونیستهای ایران

طرح پیشنهادی در جهت وحدت کمونیستهای ایران 

کمونیستها خواستار دگرگونی جهان به سود طبقه کارگر و تودههای زحمتکش و نهایتاً برانداختن هرگونه استثمار و ستم طبقاتی، اسارت اجتماعی، تمایزات مبتنی بر نژاد، ملیت، جنسیت، مذهب، فرهنگ بوده و برای تحقق آنها مبارزه میکنند. ساختن چنین جهانی، آنهم در شرایطی که دشمنان تا به دندان مسلح طبقه كارگر با تمام توان برای سرکوب جنبش کمونیستی و کارگری و جلوگیری از رشد و انسجام آن میکوشند؛ جز با اتحاد تودههای وسیع استثمار شده و ستم دیده جهان و رهبری آگاه و انقلابی مبارزات آنان، امکان پذیر نیست. به نظر ما توافق كمونیستها برای متحد شدن باید حول اصول عام كمونیسم و نكات اساسی برنامه و تاكتیك صورت گیرد. این شرطی است لازم و در عین حال مبرم برای ایجاد ستاد سیاسی پیشرو واحد رهبری كنندهی پرولتاریا (حزب واحد كمونیست ایران). رهبری، رشد و بسط مبارزه سیاسی – اجتماعی پرولتاریای ایران تا کسب قدرت سیاسی از سوی این طبقه و ایجاد جامعه سوسیالیستی، از وظائف اساسی این سازمان است که نمیتواند از آن سر باز زند. کمونیستهای ایران باید برای چاره جوئی و یافتن راه حلهای مناسب، برای رهائی از تشتت فكری، عملی و پراكندگی تشكیلاتی موجود به گرد هم آیند و در جهت حرکتی جمعی به سود آینده جنبش کمونیستی – و نه برای تقویت گروه و یا سازمان خود – به تبادل نظر پرداخته، راه حلهای مناسبِ معضلات را بیابند و به سوی وحدت گام بردارند. نمیتوان سرنوشت طبقه کارگر و آینده جنبش کمونیستی را به دست شرایط منفی حاكم که مدتهاست گریبانگیر آن میباشد؛ سپرد. وظیفه آنان نه تنها تحلیل اوضاع، بلکه همواره و بر اساس آن كوشش در تأثیر گذاری بر واقعیات و شرایط نامناسب وتغییر آنها است. بر پایه این توضیحات، نکات پیشنهادی زیر را به عنوان اصلیترین موارد توافق بین کمونیستهای ایران که میتوان بر اساس آنها در جمع واحدی متشکل شد، پیشنهاد مینماییم:

1.قبول ماركسیسم و قوانین عام آن به مثابه جهان بینی پرولتاریا و تئوری راهنمای او در عمل و تأكید بر مبارزه طبقاتی به عنوان قانون تكامل جوامع طبقاتی.

2.دفاع از دست آوردهای جنبش کمونیستی و کارگری در ۱۶۰ سال گذشته و در عین حال برخوردی انتقادی به آنها.

 3.ضرورت وجود حزب واحد سیاسی پرولتاریا برای رهبری مبارزات پرولتاریا و زحمتكشان و سرانجام دستیابی طبقه كارگر به قدرت سیاسی. صفحه 2 از 2 طرح پیشنهادی در جهت وحدت کمونیستهای ایران

 ۴ .پیروزی انقلاب به رهبری طبقه كارگر در ایران آغاز گذار به سوسیالیسم از طریق براندازی حاکمیت سرمایه، لغو مالکیت خصوصی بر وسائل تولید و مبادله، تبدیل آن به مالکیت جمعی، کنترل و مدیریت بر تولید و توزیع میباشد.

 ۵ .اعمال دیکتاتوری پرولتاریا به مفهوم ایجاد وسیعترین دموکراسی برای تودههای کارگر و زحمتکش و جلوگیری از هرگونه تشبثات طبقات ارتجاعی و ضد انقلابی به منظور برگشتدادن جامعه نوین به سوی نظام کهنه استثماری سرمایهداری. به سخن دیگر ادامه مبارزه طبقاتی و انقلاب تحت حاكمیت پرولتاریا در جامعه سوسیالیستی، بر علیه دشمنان طبقه کارگر و سوسیالیسم.

۶ .پذیرش اصل انترناسیونالیسم پرولتری به مفهوم همبستگی، پشتیبانی و كمك متقابل در جنبش كارگری و كمونیستی جهان در مبارزه علیه امپریالیسم و ارتجاع در جهان و تلاش برای وحدت دادن جنبش كمونیستی جهان.

رفقای کمونیست! نگذاریم که سرنوشت طبقه کارگر ایران، سرنوشت زحمتکشان ایران و در تحلیل نهایی سرنوشت مردم ایران همچنان در دست شوم بورژوازی قرار گیرد. پرولتاریای ایران طبقهای است مجزا و مستقل از دیگران. مبارزه او نیز باید به دست خود وی، به رهبری سازمان سیاسی واحد وی انجام پذیرد. هرگونه اهمالی در این امر خطیر، در عمل ادامة تبعیت طبقه کارگر و مبارزه وی را از طبقات دیگر محرز و مسجل میسازد. همه کمونیستها در این امر مهم میباید متحداً عمل نمایند. «آنها هیچگونه منافعی که از منافع کلیه پرولتارها جدا باشد؛ ندارند.»

قبول «طرح پیشنهادی در راه وحدت كمونیستهای ایران» آغاز هماهنگ ساختن فعالیتهای ما و هر جمع دیگری كه با آن توافق كند؛ گام اولِ حركت مشترك در خدمت وحدت كمونیستهای ایران است.

 ۷ مه ۲۰۰۹ برابر با ۱۷ اردیبهشت ۱۳۸۸