پیوند – در خدمت وحدت کمونیستهای ایران

اخبار کارگری

اخبار کارگری

حذف مطالبات کارگران از اولویت‌های وزارت کار

بعد از تصویب کاهش ۸۰۰ هزار تومانی قدرت خرید کارگران در شورای عالی کار، تصمیم گیری نهایی درباره جبران آن معطل برگزاری شورای عالی کار ماند؛ حالا سرپرست وزارت کار می‌گوید که افزایش دستمزد در اولویت نیست.

به گزارش مشرق، در حالی که سه نفر از اعضای شورای عالی کار تقاضای برگزاری نشست فوق‌العاده این شورا برای تصمیم‌گیری نهایی درباره دستمزد و ترمیم قدرت خرید کارگران را ارائه داده‌اند، انوشیروان محسنی بندپی سرپرست وزارت کار در گفت‌وگویی این درخواست را نادیده گرفته و می‌گوید برای دولت ارائه بسته‌های حمایتی به گروه‌های آسیب‌پذیر و پایین جامعه در اولویت قرار دارد نه افزایش دستمزد کارگران.

وعده‌هایی که در یک جابه‌جایی گم شد

در حالی که علی ربیعی وزیر سابق تعاون، کار و رفاه اجتماعی درباره بررسی این موضوع در شورای عالی کار و حمایت‌های اجتماعی از کارگران به طور خاص وعده‌هایی داده بود اما با استیضاح وی و سرپرستی محسنی بندپی این موضوع در وزارت کار مسکوت ماند.

نمانیدگان دولت در جلسه 19 شهریور کارگروه دستمزد شورای عالی کار به گروه‌های کارگری وعده داده بودند تا اوایل هفته بعد یعنی هفته پایانی شهریور شورای عالی کار تشکیل شود و تصمیم نهایی درباره چگونگی تعیین مزد کارگران اتخاذ شود اما این نشست تاکنون برگزار نشده است.

نتایج آمار رسمی نشان می‌دهد؛

جزئیات دستمزدکارگران کشاورز

 

نتایج یک پژوهش آماری رسمی نشان می دهد کمترین میانگین دستمزد روزانه کارگران شاغل در بخش کشاورزی، مربوط به کارگران زن میوه چین با دستمزد ماهیانه یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان است.

به گزارش خبرنگار مهر، بررسی نتایج مرکز آمار و اطلاعات راهبردی وزارت کار در خصوص دستمزد کارگران مشاغل منتخب کشاورزی در سال ۹۶ نشان می‌دهد، بیشترین متوسط دستمزد روزانه در میان مردان با رقم ۷۲۱۴۳۴ ریال به کارگر «نهرکش و مرزبند» و کمترین متوسط دستمزد روزانه به کارگر «میوه چین» با رقم ۵۰۰۰۵۴ ریال اختصاص داشته است.

همچنین در بین زنان بیشترین دستمزد روزانه به کارگر نشاکار با رقم ۶۸۷۷۸۰ ریال تعلق داشته و کمترین دستمزد روزانه زنان به مانند مردان به کارگر میوه چین با رقم ۳۸۷۷۰۵ ریال اختصاص دارد.

با این حساب کمترین دستمزد کارگران کشاورز مربوط به کارگران زن میوه چین با دستمزد ماهیانه یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان و بیشترین دستمزد نیز مربوط به کارگران مرد «نهرکش و مرزبند» با دستمزد ماهیانه ۲ میلیون و ۲۳۶ هزار تومان است.

با توجه به متوسط دستمزد در استان های کشور، بالاترین دستمزد برای مردان مربوط به کارگر نشاکار در استان گیلان با دستمزد ۱۱۶۸۸۶۴ ریال و پائین ترین دستمزد مربوط به کارگر دروگر غلات در استان سیستان و بلوچستان با ۲۷۵۰۰۰ ریال، می باشد. از سوی دیگر بالاترین دستمزد برای زنان در بین استانهای کشور مربوط به کارگر نشاکار در استان  گیلان با ۹۳۹۰۴۵ ریال و پائین ترین دستمزد مربوط به کارگر وجین کار و تنک کار در استان گلستان با ۲۲۹۴۹۹ ریال بوده است.

با توجه به درصد تغییرات متوسط دستمزد روزانه مردان کارگر درسال ۱۳۹۶ نسبت به سال ۱۳۹۵ مشاهده می گردد که متوسط دستمزد روزانه کارگر بیل زن زمین زراعی بیشترین و متوسط دستمزد روزانه کارگر نشاکار کمترین تغییر را داشته اند، این در حالی است که بیشترین تغییر در متوسط دستمزد روزانه کارگر زن مربوط به متوسط دستمزد روزانه کارگر میوه چین و کمترین آن به مانند مردان به کارگر نشاکار بوده است.

نتایج موجود نشان می دهد که بیشترین شکاف جنسیتی دستمزد در سال ۱۳۹۶ به کارگر دروگر غلات و کمترین شکاف جنسیتی دستمزد به کارگر وجین کار و تنک کار اختصاص داشته است.

همچنین مشاهده می شود شکاف قابل توجهی که بین متوسط دستمزد روزانه مردان و زنان کارگر میوه چین در سال ۱۳۹۵ وجودداشت در سال ۱۳۹۶، در حدود ۸ درصد تقلیل پیدا کرده است.

بررسی شکاف جنسیتی دستمزد نشان می دهد متوسط دستمزد روزانه در شغل وجین کار و تنک کار در سالهای ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ برای زنان بیش از مردان بوده است که با کاهش ۱۳ درصدی این شکاف در سال ۱۳۹۶ نسبت به سال ۱۳۹۵ تفاوت به حداقل رسیده است.

کد خبر 4348559

حمایت از اعتصاب کامیونداران ایران

رژه کامیونداران هلند در حمایت از اعتصاب سراسری کامیونداران ایران

تعین تکلیف مدیران امنیتی و دولتی و کارفرما برای جامعه ی کارگری هفت تپه
اسماعیل بخشی
نمانیده و فعال سندیکایی نیشکر هفت تپه

چرا نهادهای امنیتی و دولتی با کارفرمای شرکت نیشکر هفت تپه به یکباره بسیج شده اند تا انتخابات شورای اسلامی کار را در هفت تپه برگزار کنند؟

پس از بازگشایی مجدد سندیکا در سال 1387 توسط کارگران هفت تپه که با تشخیص و اراده ی خودِ کارگران بود که باید جامعه کارگری تشکل آزاد و مستقل داشته باشد، مجمع عمومی تشکیل و هیئت رئیسه سندیکا با رای گیری انتخاب شد، حرکتی که منجر به احیای نیشکر هفت تپه در آن سال‌های ورشکستگی شرکت گردید، هرچند بلافاصه اعضای سربلند سندیکای هفت تپه با شدیدترین سرکوب ها مواجه شدند به زندان رفتند، اخراج شان کردند فق و فقط به این دلیل که تشکل آزاد (سندیکا) نباشد اما مدال زرین تاسیس مجدد سندیکا برای همیشه ی تاریخ مبارزات کارگری گردن آویز سندیکا لیستهای هفت تپه خواهند ماندگار است.
علاوه بر سرکوب اعضای سندیکا، آنروز نیز نهادهای امنیتی و دولتی با جبر فراوان انتخابات شوراهای اسلامی کار را برگزار کردند ولی هرگز جامعه کارگری هفت تپه اعضای آن را نمایندگان واقعی خود ندانستند چون هیچ دستاوردی جز تلاش برای شکستن اعتصاب و راضی کردن کارفرما در کارنامه شورای اسلامی کار در هفت تپه مشاهده نمی شود
امروز ده سال از آخرین انتخابات هفت تپه می‌گذرد نسلی رفت و نسلی جدیدی آمده ست، موج نوی در مبارزات کارگری و مطالبه گری در هفت تپه آغاز شد نسل جدید احساس کرد نمایندگان شجاع کارگری داشته باشند نمایندگانی آزاد و مستقل که فقط در اندیشه احقاق حقوق ضایع شده ی کارگران باشند بنابراین به همت و اراده ی خودشان بعداز ده سال انتخابات آزاد برگزار شد، نمایندگانی آزاد برآمدند که در ابتدا نه کارفرما و نه نهادهای امنیتی تصورش را نمی کردند این نمایندگان چنین با صلابت و استوار عمل کنند که اگر حق کارگر داده نشود فراخوان اعتصاب سراسری صادر کنند و خود پرچمدار اعتراض باشند و اعتصاب را 15 روز ادامه دهند و برای اولین بار کار کردند که مسئولین دولت را وادار کردند برای حل مشکلات چهار جلسه شورای تأمین تا در سطح شهرستان و دو جلسه در سطح استان برگزار کنند، چون مسئولین مشاهده کردند اینبار کارگران هفت تپه نمایندگانی دارند که به حداقل راضی نمی شوند و آنقدر واژه نماینده آزاد به آنها جسارت و اعتماد بنفس داده است که به نشانه ی اعتراض جلسه ی شورای تأمین استان را در حضور استاندار و تمام مدیران استان ترک می کنند و تا دریافت حداکثر مطالبات کارگران هفت تپه مصوب نشد هیچ توافقی را به امضا نرساندند
از دل همین انتخابات آزاد و نمایندگان آزاد کارگری بود که در اعتصاب 15 روزه ی مرداد ماه بود که به شعار و مطالبه ی بزرگ  « شوراهای مستقل کارگری و مردمی» رسیدیم مطالبه ای که تن خیلی ها را لرزاند و از پس آن بود که نهادهای امنیتی و دولتی بهمراه کارفرما برای سرکوب و مقابله با چنین نمایندگانی دست در دست هم گذاشته تا با موازی کاری انتخابات شورای اسلامی کار ( یادگار نحس دولت اصلاحات) را به جامعه کارگری تحمیل کنند، این حرکت باعث شد تا پرسش های اساسی در ذهن من که البته هر روز از ذهن کل جامعه ایران میگذره تداعی شود و مصرانه خواستار شنیدن پاسخ شان هستم :

1_ چگونه است که مدیران امنیتی و دولتی و کارفرما، که هیچ کدام کارگر نیستند برای جامعه ی کارگری هفت تپه تعین تکلیف میکنند؟

2 _ مگر شعار اصلی این نظام استقلال و آزادی نبود؟ پس چرا ما نه استقلال داریم نه آزادی؟ چرا اینهمه از استقلال و آزادی مردم حراس دارید؟ اگر مردم استقلال و آزادی داشته باشند قدرت چه کسانی در معرض خطر خواهد افتاد که حتی در یک جامعه کوچک کارگری اجازه تشکیل تشکل مستقل و آزاد داده نمی شود؟

3 _ اگر واقعا شعار شما استقلال و آزادی ست پس باید در هر کوی و برزن، شهر و روستا  « شوراهای مستقل کارگری و مردمی» آزادانه تشکیل شود آیا دروغ بود شعارتان؟

4_ چرا جامعه ی کارگری ایران نباید سهمی از قدرت داشته باشد؟

5_ چرا از آگاه شدن مردم می ترسید؟

منتظر پاسخ هستیم…

دسته‌بندی شده در: کارگری, عمومی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: