پیوند – در خدمت وحدت کمونیستهای ایران

اعلامیۀ پشتیبانی از «بیانیۀ مشترک سندیکاها و تشکلهای مستقل کارگری و بازنشستگان، در مورد تعیین دستمزد سال ۱٣٩۸»

اعلامیۀ پشتیبانی از «بیانیۀ مشترک سندیکاها و تشکلهای مستقل کارگری و بازنشستگان، در مورد تعیین دستمزد سال ۱٣٩۸»

اعلامیۀ پشتیبانی از

«بیانیۀ مشترک سندیکاها و تشکلهای مستقل کارگری و بازنشستگان، در مورد تعیین دستمزد سال ۱٣٩۸»

در پی بیکاری و گرانی افسارگسیخته هیولای فقر سایه شوم خود را بر زندگی کارگران و زحمتکشان گسترده است و همراه با این، دیگر بحران های جامعۀ ایران که محصول حاکمیت رژیم اسلامی است سیه روزی تودۀ مردم را پیچیده تر کرده و کشور را در وضعیت انفجاری قرار داده است. در چنین شرایطی کارگران مزدی که بر اساس ضروریات نظام سرمایه داری مجبورند با فروش نیروی کار خود تأمین معاش کنند در سیطرۀ نظام سرمایه داری و ارگان های حافظ آن و قوانین ضد کارگری از سطح مزدی برخوردارند که پنج بار زیر خط فقر است و به زحمت می تواند هزینۀ یک هفتۀ یک خانواده کارگری را تأمین نماید. مشاهده می کنیم که اکثریت زیر ستم از یک زندگی عادی که حداقل نیازها و استمرار حیات انسانی ِ کارگران را تداوم بخشد، بهره مند نیست. علاوه براین استبداد حاکم هر صدایی را که رنگ و بوی اعتراض به این سیستم ظالمانه دارد خفه و معترضان را نیز به شدت سرکوب می کند و هر حرکت آزادی خواهی را مورد تهاجم قرار می دهد.

به همین دلیل بر این باوریم که رهایی از فقر و گرانی و تأمین رفاه اجتماعی و دست یابی به مزدی معادل هزینۀ متوسط زندگی یک خانوار شهری کاملا ضرورت دارد. این مبارزه و دیگر مبارزات اقتصادی و اجتماعی کارگران باید با مبارزۀ سیاسی این طبقه ترکیب شود. در این واقعیت هیچ تردیدی نباید داشت که آزادی و رفاه کارگران از مسیر مبارزۀ سیاسی طبقۀ کارگر گذار می نماید. مبارزه با حاکمیت سرمایه داری و تلاش برای محو شرایطی که فقر عمومی را بر جامعه حاکم کرده است تنها راه حل خروج از بحران های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی است. طبقۀ کارگر باید مبارزه برای تغییر بنیادی ِ جامعۀ سرمایه داری را به هدف مستقیم و بی درنگ خویش تبدیل کند. این به معنی نفی مبارزه برای افزایش مزد و دیگر خواست های رفاهی نیست. از این رو است که طبقه کارگر برای بهتر شدن زندگی خود هم باید برای افزایش مزد مبارزه کند و هم برای تغییر بنیادی جامعه.

در اول اسفند بیانیه مشترکی در مورد تعیین دستمزد سال ۱٣٩۸ از سوی «سندیکاها، تشکل های مستقل کارگری و تشکل بازنشستگان» صادر شد. ما نیز به عنوان بخشی از طبقۀ کارگر و نیروهای مدافع رهایی کارگران در اتحاد با تشکل های مستقل کارگری از این بیانیه پشتیبانی می کنیم و تلاش می نماییم که در کنار سایر کارگران برای تامین مفاد بیانیه مزد سال ٩۸ به ویژه برای تعیین مبلغ ٧ میلیون تومان مزد حداقل ماهانه مبارزه کنیم.

کارگران پروژه های پارس جنوبی

کارگران پتروشیمی های منطقه ماهشهر و بندر امام

فعالان کارگری جنوب

فعالان کارگری شوش و اندیمشک

جمعی از کارگران محور تهران کرج

kargaran.parsjonobi@gmail.com۸ اسفند ۱٣٩۸

بیانیۀ مشترک سندیکاها و تشکلهای مستقل کارگری و بازنشستگان، در مورد تعیین دستمزد سال ۱٣٩۸

ضرورت حیاتی مبارزۀ متحدانه برای مزدی معادل سطح متوسط هزینۀ خانوار در سال ۱٣٩۸

گرانی روز افزون و فلج کننده، بیکاری گسترده و درآمدی ناچیز که برای زندگی حداقلی هم کافی نیست اکثریت عظیم جامعه را به زیر خط فقر سوق داده است. افزون بر این، کارفرمایان خصوصی و دولتی بی پروا از پرداخت مزد کارگران سرپیچی می‌کنند و صدها هزار کارگر ماه‌هاست که همان مزدهای ناچیزشان را نیز دریافت نکرده‌اند.

تجربۀ کارگران از زمان تشکیل به اصطلاح «شورای عالی کار» تاکنون نشان داده است که این شورا و کمیتۀ مزد ِ وابسته به آن وظیفۀ خود را تأمین رضایت کارفرمایان و دولت سرمایه‌داری حامی آنها می‌دانند و در نتیجه تصمیم و اراده دولت و کارفرماها به کارگران تحمیل می‌شود. اینان هیچ گرهی از مشکلات طبقۀ کارگر نمی‌گشایند و هیچ نانی به سفرۀ کارگران نمی‌آورند. مزد اکثریت قریب به اتفاق کارگران به مراتب از خط فقر پائین‌تر است. افزایش حداقل مزد کارگران به بالاتر از خط فقر و به مزدی درخور یک زندگی عادی و متوسط، فقط و فقط با همت و مبارزۀ خستگی ناپذیر خود کارگران و سندیکاها و تشکل‌های مستقل کارگری میسر می‌شود. به همین دلیل از نظر ما مرجعی که صلاحیت تعیین مزد برای کارگران را دارد خود کارگران و نمایندگان منتخب آنان است. حداقل چیزی که می‌توان گفت این است که نمایندگان مستقل کارگران که یک طرف اصلی موضوع مزد هستند باید بتوانند خواست کارگران را بیان کنند و ارادۀ آنان را در مقابل کارفرمایان و در سطح جامعه اعلام نمایند و برای اجرای آن تلاش ورزند. اما همه می‌دانند که در ایران سندیکاها و تشکل‌های مستقل کارگری از بحث و مذاکرۀ مزد منع می‌شوند، همان گونه که از دیگر موضوعات و فعالیت های کارگری منع شده‌اند.

سرمایه‌داران برای پایین نگه داشتن دستمزد همه چیز را زیر پا می‌نهند و از همۀ اهرم‌های قدرت برای حفظ منافع خود استفاده می‌کنند. کارگران در قدرت جائی ندارند و از این رو تنها راه کارگران اتحاد و همبستگی با هم طبقه‌ای‌های خود و مبارزۀ متحدانه برای دست‌یابی به حقوق و منافع مشترکشان است.

از نظر ما در زمینۀ حداقل دستمزد و سطح مزدها به طور کلی باید خواستار سطح مزدی باشیم که دست کم رفاهی در سطح متوسط کشور برای کارگران تأمین کند؛ یعنی طبیعی و به حق است که کارگران دست کم مزدی معادل میانگین هزینۀ خانوارِی معمولی (مثلا ۴نفره) با سطح متوسط زندگی برای سال ۱٣٩۸طلب کنند. افزایش مزد، برخلاف ادعای کارفرمایان و مقامات دولتی و برخلاف ادعای اقتصاددانان مدافع سرمایه داری، هیچ نقشی در تورم ندارد. تورم در ایران دلایل اقتصادی و سیاسی خاص خود را دارد که هر کسی با اندکی واقع‌بینی و دلسوزی برای منافع کارگران، از آن آگاه است.

شورای عالی کار در اقدامی فریبنده به تبعیت از نوبخت رئیس سازمان برنامه و بودجه، زمزمۀ افزایش ٢۰ درصدی مزدهای اسمی را برای سال ۱٣٩۸ به راه انداخته است که با این افزایش، حداقل مزد در این سال به حدود یک میلیون و ۳۴۰هزار تومان خواهد رسید. اما این سطح مزد هیچ مرهمی بر زخم خانوار کارگری ایران نخواهد گذاشت. طی چهل سال گذشته همواره مزد کارگران حدود یک پنجم مبلغ لازم برای تأمین هزینۀ متوسط زندگی یک خانوار معمولی شهری بوده است. با افزایش حداقل مزد به میزان ٢۰ درصد در همچنان بر همان پاشنه خواهد چرخید و فقر همچنان زندگی کارگران و زحمتکشان را به کام مرگ و تباهی خواهد کشاند.

در اواخر سال ۱٣٩٦ تعدادی از تشکل‌های مستقل کارگری با توجه به هزینۀ متوسط خانوار در سطح کشور و سطح تورم موجود و نرخ تورم مورد انتظار برای سال ۱٣٩٧، مبلغ حداقل مزد را پنج میلیون تومان اعلام کردند. واقعیت نشان داد که در تعیین این مبلغ هیچ گونه اغراقی صورت نگرفته بود. حتی آمارهای رسمی مؤید درستی این واقعیت‌اند: بر اساس آمار بانک مرکزی در زمینۀ بررسی بودجۀ خانوار شهری برای سال ۱۳٩٦، هزینۀ متوسط یک خانوار شهری در سال ۱۳٩٦ حدود ٤۲ میلیون تومان در سال و یا ماهانه ۳/۵ میلیون تومان (سه و نیم میلیون تومان) برآورد شده است. این هزینه برای خانواری است که تعداد متوسط اعضای آن برابر با ۳/۲۸ نفر (سه و بیست و هشت صدم) باشد. پس هزینۀ متوسط یک خانوار ٤ نفره در سال ۱۳٩٦ تقریبا معادل ۴/۲۷ میلیون تومان (چهار میلیون و دویست و هفتادهزار تومان) در ماه بوده است. صندوق بین المللی پول نرخ تورم در ایران را برای سال ٩٧ حدود ۳٠ درصد و برای سال آینده حدود ۳٤ درصد برآورد کرده است (که البته تخمینی حداقلی است). برای محاسبۀ هزینۀ متوسط یک خانوار ٤ نفره در سال ۱۳٩٧ باید ۳٠% به چهار میلیون و دویست و هفتاد هزار تومان هزینۀ سال ۱۳٩٦ افزود که در نتیجه هزینۀ متوسط یک خانوار چهار نفره در سال ۱۳٩٧ به رقمی در حدود ٥.٥ میلیون تومان در ماه می‌رسد.

بر همین اساس با توجه به این که نرخ تورم در سال آینده طبق برآورد صندوق بین المللی پول به بیش از ۳٤ درصد می‌رسد، برای محاسبۀ میانگین هزینۀ زندگی یک خانوار ٤ نفره در سال ۱۳٩٨ باید ۳٤% به مبلغ ٥.٥ میلیون تومان در ماه افزود که بیش از ٧ میلیون تومان در ماه می‌شود. بنابراین خواست حداقل دستمزد به مبلغ ٧ میلیون تومان در ماه برای سال ۱۳٩٨ خواستی منطقی و بدور از هر گونه اغراق است.

ما از همۀ کارگران و فعالان کارگری و همۀ سازمان‌های مدافع حقوق کارگران می‌خواهیم تا از حداقل دستمزد به میزان ٧ میلیون تومان در ماه برای سال ۱٣٩۸ پشتیبانی کنند و با روشنگری و کار توضیحی برای مردم حقانیت این خواست را به پیش برند. طرح این خواست و مبارزه برای پیشبرد آن به روش‌های مختلف از نظر اقتصادی و معیشتی و مقابله با فقر سیاه تحمیل شده بر کارگران حائز اهمیت بسیار است. برای کارگران در مقابل شرایط خوارکنندۀ موجود، تلاشی مصممانه برای دست‌یابی به حقوق خود به لحاظ اجتماعی و انسانی نیز دارای ضرورت و اهمیت درجۀ اول است.

۱ اسفند ۱۳۹۷

▫️سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

▫️سندیکای کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه

▫️کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری

گروه اتحاد بازنشستگان.

دسته‌بندی شده در: کارگری, سرتیتر

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: