پیوند – در خدمت وحدت کمونیستهای ایران

چه کشوری در سراسر جهان دیگر کشورها را مورد تهدید قرار می دهد؟

به نوشته یک افسر بازنشسته نیروی دریایی و با امضای نظامیان بازنشسته و یا اعضای سازمان اطلاعاتی آمریکا در نظام سیاسی آمریکا، جنگ یک حالت استثنایی ، در چین بر عکس است!!!! ( به امار مداخلات نظامی امریکا توجه کنید)

چه کشوری در سراسر جهان دیگر کشورها را مورد تهدید قرار می دهد؟

بگزارش چینا گوم،چندی پیش، بیش از یکصد نفر از افراد تندوری آمریکا با ارسال نامه ای به ترامپ رییس جمهوری آمریکا چین را به سلطه جویی و تهدید دیگران با استفاده از قدرت جامع خود متهم ساختند. بسیاری صاحب نظران و روشنفکران اعلام کردند که در این نامه، بسیار مناسب است که نام آمریکا را به جای چین بگذارند.

این نامه به نوشته یک افسر بازنشسته نیروی دریایی و با امضای نظامیان بازنشسته و یا اعضای سازمان اطلاعاتی آمریکاست. آن ها رابط و یا مذاکره کننده مستقیم مناسبات چین و آمریکا نبوده و هدف از ارسال این نامه تنها نقش بازی کردن برای نشان دادن خود هستند.

برای نمونه، آن ها در این نامه ادعا کردند که در نظام سیاسی آمریکا، جنگ یک حالت استثنایی و چین بر عکس است. این دیدگاه آن ها کاملا مسخره است. طبق آمار، پس از تاسیس ایالت متحده آمریکا در سال 1776 میلادی در بیش از 200 سال گذشته، آمریکا در 90 درصد این مدت گرفتار جنگ بوده است. حتی در آخرین سال از دوره ریاست باراک اوباما رییس جمهوری پیشین آمریکا، این کشور حدود 26 هزار بمب به 7 کشور پرتاب کرد. پس از تاسیس جمهوری خلق چین در 70 سال گذشته، این کشور هیچ جنگ و یا درگیری نظامی را به طور مبتکرانه برپا نکرده است. پس چه کشوری تهدید کننده صلح جهان است، کاملا واضح است.

در پس حوادث عمده امنیتی جهان در سال های اخیر، نقش آمریکا دیده می شود. این کشور به بهانه مبارزه با تروریسم، علیه افغانستان و عراق جنگ برپا کرد، به سوریه حمله کرده و تلفات سنگینی از مردم بی گناه بر جا گذاشت و پیرامون مساله پناهندگان در کشورهای اروپایی بحران جدی برانگیخت. پس از روی کار آمدن دولت کنونی آمریکا، این کشور به مراتب سیاست یک جانبه گرایی در پیش گرفته است. برای نمونه، آمریکا بیت المقدس را به عنوان پایتخت اسراییل شناخته و قطع نامه سازمان ملل و تفاهمات جامعه بین المللی در این باره را پایمال کرده است. همچنین آمریکا با خروج از پیمان موشک های میانبرد و کوتاه برد که بین آمریکا و روسیه امضا شده، پایه امنیت راهبردی جهانی را تخریب کرده است. علاوه بر این، آمریکا با پرچم «کشتیرانی آزاد»، ناوگان جنگی خود را به آب های ده ها کشور دنیا اعزام کرده است… در واقع آمریکا زورگویانه، مخرب صلح و منشاء ناآرامی جهان است.

بر اساس آمار موسسه تحقیقات صلح بین المللی استکهلم، هزینه نظامی آمریکا در سال 2018 به بیش از 640 میلیارد دلار رسید که در مقام نخست در جهان قرار داشته و برابر با بودجه هشت کشور از مقام دوم تا نهم است. این در حالیست که چین با انتشار کتاب سفید «امور دفاعی چین در عصر جدید» برعدم گسترش زمین و عدم ایجاد منطقه تحت نفوذ خویش تاکید کرده است. هزینه سرانه نظامی چین در سال 2017 تنها 750 یوان بود که 5 درصد آمریکاست.

نمونه هائی از مداخلات نظامی امپریالیسم امریکا در کشور ها

۱۹۰۱- ورود مستقیم نیروهای آمریکایی به کلمبیا
۱۹۰۲- حمله به پاناما
۱۹۰۴- ورود نیروهای آمریکایی به کره و مغرب
۱۹۰۵- ورود نیروهای آمریکایی به هندوراس علیه انقلاب این کشور
۱۹۰۵- حمله به مکزیک (در کمک به دیکتاتور وقت بورویریو دمازبرای سرکوب قیام مردمی این کشور)
۱۹۰۷ – حمله به نیکاراگوئه
۱۹۰۷- ورود نیروهای آمریکایی به دومینیکن برای سرکوب انقلاب این جمهوری
۱۹۰۷- نیروهای آمریکایی در جنگ میان هندوراس و نیکارگوئه مشارکت کردند
۱۹۰۸- نیروهای آمریکایی در خلال انتخابات پاناما در این کشور مداخله کردند
۱۹۱۰- آمریکا نظامیان خود را برای سرکوب کودتا علیه حکومت نیکاراگوئه به این کشور گسیل داشت
۱۹۱۱ – ورود نظامیان آمریکایی به هندوراس برای حمایت از کودتا به رهبری مانوئل بونیلا بر ضد رئیس جمهور منتخب میگل داویا
۱۹۱۱- سرکوب قیام ضد آمریکایی در فیلیپین
۱۹۱۱ – مداخله در چین
۱۹۱۲- حمله و اشغال کوبا
۱۹۱۲ – حمله به پاناما
۱۹۱۲- حمله به هندوراس
۱۹۱۲ تا ۱۹۳۳- اشغال نیکاراگوئه
۱۹۱۴ تا ۱۹۳۴- هائیتی. نیروهای آمریکایی پس از وقوع چندین انقلاب در هائیتی وارد این کشور کرد و به مدت ۱۹ سال هائیتی تحت اشغال آمریکا در آمد

۱۹۱۶تا ۱۹۲۴اشغال جمهوری دومینکن به مدت 8 سال
۱۹۱۷                 تا ۱۹۳۳- اشغال کوبا.
۱۹۱۷                تا ۱۹۱۸مشارکت در جنگ جهانی اول
۱۹۱۸                تا ۱۹۲۲- مداخله در روسیه  همراه با ۱۴ کشور برای سرنگون کردن اولین کشور سوسیالیستی
۱۹۱۸ تا۱۹۲۲-  ورود نظامیان آمریکایی به پاناما
۱۹۱۹- ورود نظامیان آمریکایی به کاستاریکا

۱۹۱۹-  حمله به هندوراس
۱۹۲۰- حمله به گواتمالا

۱۹۲۲              – مداخله در ترکیه
۱۹۲۲              تا ۱۹۲۷- ورود نظامیان آمریکایی به چین
۱۹۲۴              تا ۱۹۲۵- حمله به هندوراس
۱۹۲۵              – حمله به پاناما
۱۹۲۶              – حمله به نیکاراگوا

۱۹۱۷             تا ۱۹۳۴- آمریکا چین را به اشغال در آورد
۱۹۳۲             – حمله به السالوادور
۱۹۳۷             – حمله به نیکاراگوا

۱۹۴۵            – بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی ژاپن
۱۹۴۷            تا ۱۹۴۹- حمله به یونان (استقرار حکومت فاشیستی سرهنگان)
۱۹۴۸تا ۱۹۵۳- حمله به فیلیپین
۱۹۵۰- حمله به پورتریکو
۱۹۵۰تا ۱۹۵۳- حمله به کره

۱۹۵۳- کودتای ۲۸ مرداد علیه دولت ملی مصدق در ایران
۱۹۵۸           – اشغال لبنان
۱۹۵۹- نظامیان آمریکایی وارد لائوس شدند
۱۹۵۹-حمله به هائیتی
۱۹۶۰-عملیات نظامی آمریکا در اکوادور
۱۹۶۵             تا۱۹۷۳- تجاوز خونین به ویتنام
۱۹۶۶           – حمله به گواتمالا
۱۹۶۶- حمایت نظامی از اندونزی علیه فیلیپین
۱۹۷۱تا۱۹۷۳- بمباران لائوس
۱۹۷۲- حمله به نیکاراگوا
-۱۹۸۳          دخالت نظامی در گرینادا
– ۱۹۸۶          حمله به لیبی و بمباران طرابلس و بنغازی
۱۹۸۸        – حمله آمریکا به هندوراس

-۱۹۹۱        عملیات نظامی گسترده در عراق (جنگ اول خلیج فارس(
۱۹۹۲        تا۱۹۹۴- اشغال سومالی
۱۹۹۸-  حمله به سودان . بمباران کارخانه های ساخت دارو

۱۹۹۹- بمباران یوگسلاوی به مدت ۸۰ روز
۲۰۰۱- حمله و اشغال افغانستان به بهانه تعقیب گروه القاعده
۲۰۰۳- حمله و اشغال عراق

۲۰۱۱- حمله به لیبی

از ذکر به وجود آوردن گروه های ترویستی ( القاعده ، داعش و….)توسط امریکادر این مجموعه صرفه نظر شده

……..

پیدا کنید … را ؟؟

 

بر گزاری گردهمایی گسترده «دفاع از هنگ کنگ» از سوی محافل مختلف هنگ کنگ

به گزارش خبرگزاری شین هوا، بعد از ظهر شنبه، 29 تیر/20 ژوییه، بیش از 300 هزار نفر از شهروندان هنگ کنگ با وجود باران شدید، برای بیان خواسته خود مبنی بر «مخالفت با خشونت، پشتیبانی از پلیس، دفاع از قانون‌مداری و تامین امنیت و آرامش»، گردهمایی گسترده‌ای را به اسم «دفاع از هنگ کنگ» بر گزار کردند تا پشتیبانی اکثر شهروندان هنگ کنگ از حفظ نظام اجتماعی بر اساس قوانین و با کمک پلیس و خواسته قلبی آنان بر حفظ صلح، امنیت و آرامش جامعه هنگ کنگ را اعلام کنند.

شهروندان از مجتمع‌های مسکونی مختلف بخش های «جزیره هنگ کنگ»، «شبه جزیره کوئولون» و «سرزمین‌های جدید» شهر کنگ کنگ، در پارک تامار محل اصلی برگزاری گردهمایی‌ با سر دادن شعارهایی، پرچم‌های ملی چین با رنگ روشن و پرچم‌های منطقه اداری ویژه هنگ کنگ را به دست گرفته بودند. بندر ویکتوریا در نزدیکی مکان اصلی برگزاری گردهمایی، شاهد حضور قایق‎های ماهی‌گیری با پرچم‌ها و شعارهای درباره همین گردهمایی بود و تعداد شعارنوشته‎های «دفاع از هنگ کنگ» در پارک تامار بسیار چشم‌گیر بود.

تعداد زیادی از شهروندان محلی حاضر در این گردهمایی شعارهایی را در مورد لزوم تکریم و احترام به پلیس هنگ کنگ سر می‎دادند. نمایندگان از پنج انجمن بازرگانی هنگ کنگ نیز در خواست کردند تمام اعضای جامعه هنگ کنگ تلاش خود را برای احیای هر چه سریع‎تر شرایط مطلوب تجاری به کار بندند.

در پایان این گردهمایی، نمایندگان محافل مختلف هنگ هنگ وارد سکوی اصلی شدند و بیانیه گردهمایی «دفاع از هنگ کنگ» را برای حاضران قرائت کردند.

بر اساس گزارش‎ها، به جز مکان اصلی گردهمایی در پارک تارمار، گردهمایی‎های دیگری نیز در شهرک کوئولون و جزایر چیونگ چائو و موی وو در آب‌های هنگ کنگ نیز بر گزار شدند.

هنگ کنگ هرگز اوج گرفتن امواج نیروهای بیگانه را تحمل نمی کند

رادیو بین المللی چین، در قبال یک سری حوادث افراطی و تخطی ها در هنگ کنگ برخی مقامات آمریکایی و انگلیسی پیوسته بیاناتی اشتباه منتشر کرده و مدعی شدند که دولت منطقه اداری ویژه هنگ کنگ باید به آزادی بیان و گردهمایی احترام بگذارد و اختیارات خودمختار هنگ کنگ باید تضمین شود. چنین نظریاتی با نادیده گرفتن حقایق و سیاهنمایی ها، علنا از مخالفان چین و فتنه گران هنگ کنگ پشتیبانی کرده و اصل اساسی یک کشور دو نظام را به چالش کشانده اند و گستاخانه در امور داخلی چین دخالت می کنند. چین ضمن ابراز نارضایتی شدید، قاطعانه با آن مخالف است.

هنگ کنگ جامعه ای قانونمدار است. قانون پایه ای هنگ کنگ آزادی و حقوق شهروندان این منطقه در بیانات، گردهمایی، راهپیمایی و تظاهرات را تضمین می کند، اما هر ساکن هنگ کنگی در مواقع استفاده از این آزادی ها ملزم به احترام گذاشتن به حقوق و آزادی و اختیارات دیگران و مختل نکردن نظم و امنیت عمومی هستند، مهم تر این که کسی نمی تواند خط پایه قانون را بشکند و مرتکب جرائم خشونت بار شود. در روزهای اخیر برخی افراد تندرو ساختمان قانونگذاری هنگ کنگ را تخریب کرده، به شیوه خشونت آمیز به پلیس حمله کرده و آنان را زخمی کرده، دفتر دولت مرکزی خلق در منطقه اداری ویژه هنگ کنگ را محاصره کرده و نشانه ملی را لکه دار ساختند. رشته اقدامات خشونت بار به مراتب از حد آزادی بیان و تظاهرات صلح آمیز فراتر رفته و چالش علنی برابر اصل اساسی و خط پایه یک کشور و دو نظام و اعتبار دولت مرکزی است، هیچ کشوری که دارای حق حاکمیت است، در قبال آن چشم پوشی نخواهد کرد و اصلا آن را تحمل نخواهد کرد. پلیس هنگ کنگ مطابق قانون، جلوی جرائم خشونت آمیز را گرفته، این نه تنها حفاظت از ثبات اجتماعی هنگ کنگ بلکه صیانت از کرامت نظام قانونمداری هنگ کنگ است.

در حقیقت جامعه جهانی خاصه انگلستان اصلا صلاحیتی در سخن گفتن از آزادی بیان و تجمع در هنگ کنگ را ندارد. در زمان مدیریت انگلستان بر هنگ کنگ، آیا ساکنان هنگ کنگ حق خودمختاری داشتند؟ فرماندار هنگ کنگ بالاترین مقام اجرایی این منطقه از سوی دولت انگلستان منصوب شد. مارتین ژاک اندیشمند انگلیسی در این باره به صراحت خاطر نشان کرد که در زمان استعمار انگلستان، هنگ کنگی ها حتی سایه مردمسالاری را هم ندیدند. ظرف 22 سال پس از بازگشت هنگ کنگ به آغوش میهن، دولت چین مطابق قانون اساسی و قانون پایه هنگ کنگ، به جدیت اصل یک کشور و دو نظام، مدیریت هنگ کنگ به دست هنگ کنگی ها و خودمختاری عالی را به دقت اجرا کرده است. هنگ کنگی ها مطابق قوانین از حقوق دموکراتیک و آزادی بی سابقه ای برخوردارند. در عین حال ارزش تولید داخلی هنگ کنگ از 1.37هزار میلیارد دلار هنگ کنگ در سال 1997 تا 2.84 هزار میلیارد دلار هنگ کنگ در سال 2018 افزایش یافت. واقعیات ثابت کرده است که اصل یک کشور و دو نظام بهترین راه حل مسایل باقی مانده تاریخی و نیز بهترین نظام برای تضمین شکوفایی و ثبات درازمدت هنگ کنگ پس از بازگشت محسوب می شود.

یک کشور پیش شرط دو نظام است، با وجود ریشه محکم و عمیق، شاخ و برگ ها شکوه می یابند. بدون خاک اصلی میهن، توسعه امروز هنگ کنگ میسر نیست. دولت چین بر منطقه اداری ویژه هنگ کنگ حق مدیریت همه جانبه دارد، در هر صورت به هیچ کس اجازه نمی دهد که به بهانه خودمختاری عالی اعتبار دولت مرکزی را به چالش بکشاند. برخی سیاست بازان آمریکایی و انگلیسی مدیریت منطقی و مشروع دولت مرکزی چین بر هنگ کنگ را به دخالت در حقوق خودمختار هنگ کنگ متهم کرده اند، این اقدام چنین حقیقتی را که امور هنگ کنگ از جمله امور داخلی چین است، کاملا نادیده گرفته، دروغ افکنی و سیاهنمایی است.

طبق اطلاعات منتشره رسانه های گروهی در روزهای اخیر، در پس فعالیت های جنایت کارانه خشونت آمیز در هنگ کنگ کنترل، طراحی و حتی سازماندهی و اجرا از سوی نیروهای بیگانه وجود دارد. تعداد اندکی از سیاستمداران آمریکایی و انگلیسی علنا از مخالفان چین و فتنه گران هنگ کنگی پشتیبانی کرده، برخی کنسول های کشورها در هنگ کنگ بدون توجه به قوانین و روابط بین المللی در همه جا به آتش افروزی و دامن زدن به آن پرداختند، چندی پیش پلیس هنگ کنگ مواد منفجره قوی تی ای تی پی (TATP) را ضبط و چند مظنون را دستگیر کرد که یکی از آنان با تروریست های بین المللی ارتباط دارد. مردم با این نشانه ها متوجه می شوند که رشته حوادث خشونت آمیز در هنگ کنگ با آزادی بیان و تجمع ساکنان هنگ کنگ هیچ ارتباطی ندارد، بالعکس، فعالیت های جنایتکارانه خشونت آمیز اقداماتی با همدستی نیروهای بیگانه است.

از اشغال غیر قانونی خیابان مرکزی( جونگ هوان) هنگ کنگ در سال 2014 تا رویداد خشونت آمیز اخیر ، دست سیاه نیروهای بیگانه همواره بر فراز هنگ کنگ گسترش یافته و آشوب ایجاد کرده است، نیروهای بیگانه قصد دارند فعالیت یک کشور و دو نظام را بر هم زده و از طریق افزایش قدرتشان، حق مدیریت هنگ کنگ را کسب کرده و در هنگ کنگ و چین هرج و مرج ایجاد کنند.

بیش از 300 هزار تن از ساکنان هنگ کنگی 20 ژوییه در تجمع صلح آمیز «نگهبانی از هنگ کنگ «حضور یافته و ندای خواست قانونمداری، صلح، آرامش و همبستگی سردادند، این نشان می دهد که بیشتر هنگ کنگی ها خطرات و ماهیت جنایات قلیلی از افراط گرایان را شناخته اند. آنان عمیقا پی برده اند که بدون امنیت و ثبات، حقوق و آزادی اتباع هنگ کنگی اصلا تضمین نمی شود.

امور هنگ کنگ از جمله امور داخلی چین است، دخالت هیچ دولت، سازمان یا شخصی در آن مجاز نیست. هنگ کنگ یک بندر آزاد است، اما اوج گرفتن امواج نیروهای بیگانه در آن به هیچ وجه قابل تحمل نیست.

رسانه آلمان: انتقاد غرب از سازوکار تحقیقات اعتبار اجتماعی چین ریاکارنه است

به گزارش رادیو بین المللی چین، روزنامه سوددویچه زیتونگ پرفروش ترین روزنامه آلمان اخیرا با انتشار مقاله ای گزارش کرد که انتقاد غرب از سازوکار تحقیقات اعتبار اجتماعی چین ریاکارانه است. در این مقاله آمده است: نظارت در کشورهای دموکراتیک غرب به طور مخفیانه صورت گرفته و اطلاعات مردم گستاخانه جمع آوری می شود. قانونگذاران غرب باید با در پیش گرفتن تدابیری از چنین عملکردی جلوگیری کنند.

در این مقاله به نقل از داده ها و گزارشات، به وجود نظارت همه جانبه در کشورهای غرب اشاره شده و آمده است: اتحادیه اروپا امیدوار است با جمع آوری اطلاعات سفر مردم از طریق راه آهن، اتوبوس و کشتی، آن ها را به نهادهای امنیتی و اطلاعاتی منتقل کند. بر اساس نتیجه تحقیقات دانشگاه کارنگی ملون درباره بیش از 20 هزار پایگاه اینترنتی، حدود 93 درصد موسسات مدیریت این پایگاه ها به ویژه گوگل و فیس بوک، داده ها و اطلاعات خود را با طرف ثالث به اشتراک می گذارند. آن ها از طریق «دستگاه ردیابی» خود، عملکردهای کاربران را ارزیابی و اطلاعات را جمع آوری می کنند. روزنامه گاردین چاپ انگلیس نیز با انتشار گزارشی ثابت کرده که شرکت های «دستیار مجازی» گوگل و آمازون نه تنها محاسباتی را انجام می دهند، بلکه در پس آن بسیاری از ارایه دهندگان خدمات مختلف، مهندسان و کارکنان به استراق سمع پرداخته اند.

در این مقاله همچنین به نقل از گزارش اخیر روزنامه نیویورک تایمز به دزدی اطلاعات گوشی مشتریان در سوپرمارکت، فروشگاه های زنجیره ای، وسایل نقلیه عمومی و اماکن تفریحی از طریق بیکن (Beacon) اشاره شده است.

این مقاله آمده است: در کشورهای دموکراتیک غرب، نظارت همه جانبه به طور پنهانی انجام می شود و سبب شده است که در پیش گرفتن تدابیر پیشگیرانه دولت با مشکل رو به رو شود.

 

دسته‌بندی شده در: سرتیتر, عمومی

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: