پیوند – در خدمت وحدت کمونیستهای ایران

چند خبر برگزیده(کارگری)

کارگران پولی ندارند بابتِ «مشارکت‌های مردمی مدارس» بپردازند/ دست‌شان برسد اصل سی را از قانون اساسی برمی‌دارند 

photo_2019-08-13_22-25-28

جعفر ابراهیمی بر ضرورت تفوق بر نگاه نئولیبرالی سیاست‌گذاران آموزشی تاکید دارد و معتقد است؛ عده‌ای هستند که اگر بتوانند اصل ۳۰ را از قانون اساسی پاک می‌کنند!

به گزارش خبرنگار ایلنا، این روزها، هزینه ثبت نام مدارس در کنار گران شدن لوازم‌التحریر، خانواده‌های کارگری را دچار نگرانی‌های بسیار کرده است؛ خانواده‌ای که به سختی هزینه‌های خورد و خوراک حداقلی روزانه را تامین می‌کند، بدون تردید نمی‌تواند ریالی در طرح «مشارکت‌های مردمی مدارس» مشارکت کند.

جعفر ابراهیمی (فعال صنفی معلمان و بازرس شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران) در ارتباط با تفوق گفتمان «پولی‌سازی» در مدارس می‌گوید: بعد از جنگ، همواره یک سیاست کلی در آموزش و پرورش غالب بوده است و آن هم پولی‌سازی و کالایی‌سازی هرچه بیشتر آموزش است. وزیر آموزش پرورش، فرقی نمی‌کند چه کسی و از چه جناحی باشد، باید این اصل- پولی‌سازی- را پیش ببرد و هزینه مدرسه را بیشتر از پیش به جیب مردم و والدین وابسته نماید؛ حال اینکه، این روند غیرقانونی و ضد آموزشی که به اسم «مشارکت های مردمی» انجام می‌گیرد و در اصل نوعی خالی کردن جیب دانش آموزان و والدین است، بر خلاف اصل ۳۰ قانون اساسی است.

«پولی‌سازی» موجب ترک تحصیل می‌شود

او به اظهارات سرپرست وزارت آموزش و پرورش اشاره می‌کند که ادعا نموده «آموزش و پرورش ایران گران اداره می‌شود و پرهزینه است»: «حرف ایشان، اتفاق تازه‌ای نیست؛ مدتهاست که رویه‌ی کاستن از هزینه‌های آموزش از همه بلندگوهای رسمی تبلیغ می‌شود؛ طرح‌های مختلف مانند طرح معلم تمام وقت، طرح خرید خدمات آموزشی و گرفتن شهریه به اشکال مختلف، از جمله طرح‌هایی هستند که توسط آنها هزینه مدرسه را برای دولت کاهش می‌دهند اما این طرح‌ها پیامدهای منفی و خطرناکی دارند که دامن جامعه، فرهنگیان و دانش آموزان را خواهد گرفت.»

ابراهیمی می‌افزاید: اجرای طرح معلمان خرید خدمت یا طرح معلم تمام وقت، برای نیروی کار آموزشی بی‌ثبات کاری و استثمار مضاعف را به دنبال دارد که این امر موجب افت کیفیت آموزشی خواهد شد؛ از سوی دیگر پولی‌سازی در کنار افت کیفی تحصیل، موجب طرد کودکان بیشتری از مدرسه به سوی خیابان و بازار کار خواهد شد که تبعات و آسیب‌های اجتماعی زیادی به همراه خواهد داشت.

اگر می‌توانستند اصل ۳۰ را از قانون اساسی حذف می‌کردند!

او ادامه می‌دهد: تفکری در دولت با برداشت و تفسیر نادرست از اصل ۴۴ قانون اساسی و با سیطره یک رویکرد نولیبرالی افراطی، اراده کرده‌اند آموزش عمومی رایگان و اصل ۳۰ را به محاق ببرند؛ آنها اگر می‌توانستند اصل ۳۰ را از قانون اساسی حذف می‌کردند!

ابراهیمی به نکته مهمی اشاره می‌کند: «باید توجه داشته باشیم دولت تاچر که در نئولیبرالیزه کردن خدمات اجتماعی از جمله آموزش عمومی شهره و بی‌رقیب است، تنها توانست ده درصد آموزش عمومی بریتانیا را خصوصی کند اما در ایران از سال ۹۲ تاکنون مدارس خصوصی از هشت درصد به حدود پانزده درصد رسیده است و درنتیجه باید گفت ایران در این زمینه، رکوردار است. امروز ما عملا چیزی به نام «مدارس دولتی رایگان» نداریم چون در محروم‌ترین نقاط کشور هم یک مبلغی از والدین به اشکال مختلف گرفته می‌شود؛ مدارس هیات امنایی، نمونه دولتی و تیزهوشان و… هم که در برخی موارد شهریه بالاتر از مدارس خصوصی دریافت می‌کنند.»

«بحران» در مدرسه

به گفته‌ی این فعال صنفی معلمان، «مدرسه» به مدد سیاستگذاری غلط و همسو با منافع مافیای آموزشی و بنگاههای آموزشی دچار بحران جدی است و «بنگاهی» و کارت‌خوانی شدن مدارس در راستای پولی‌سازی آموزش، بی‌ثبات شدن شغل معلمی در کنار رویکرد غیرمشارکتی و غیردموکراتیک ساختار نظام آموزشی و حذف ذینفعان و برخورد با مطالبه‌گران صنفی و آموزشی، همگی نشان از بالا گرفتن این بحران دارند.

او ادامه می‌دهد: از سوی دیگر، به خاطر سود کلانی که عاید اقلیتی می‌شود و این اقلیت، همانهایی هستند که در تصمیم سازی‌ها نقش دارند، پس امیدی به اصلاح ساختار و حل بحران از سوی کار بدستان نیست؛ لذا تفوق بر این شرایط، نیازمند اتحاد نیروهای اجتماعی، حول حق تحصیل رایگان، کیفی و عادلانه است. کارگران هم می‌توانند در این زمینه نقش عمده‌ای داشته باشند و باید هم داشته باشند چراکه هزینه‌های تحصیل فرزندان طبقه‌ی کارگر، در شرایط فعلی اقتصاد، به‌ستوه‌آورنده است.

لینک کانال
t.me/vahedsyndica (http://t.me/vahedsyndica)

d6c45a0baa0de426e477b

بازنشستگان-و-ضرورت-ایجاد-یک-تشکل-فراگیر-و-سرتاسری
گروه اتحاد بازنشستگان]

پویایی جنبش بازنشستگان با موضع گیری و اعلام حمایت سندیکاهای کارگری و تشکل های فعالان و همچنین سایر تشکل های بازنشستگان در جامعه خود را نشان داده است. این پویایی باید با خلاقیت و طرح مطالبات و همچنین با ایجاد همبستگی طبقاتی میان جنبش های اجتماعی تقویت گردد. موضوع دیگری که می‌تواند موجب تقویت جنبش اعتراضی بازنشستگان شود، تلاش برای جلب حمایت شاغلین و ایجاد پیوند و ارتباط مستمر و فعال با سایر جنبش‌های اعتراضی و جلب حمایت آن‌هاست. اتحاد و همکاری و هماهنگی با تشکل‌های کارگری و جنبش طبقه کارگر، تشکل‌ها و جنبش اعتراضی معلمان و جنبش دانشجویی می‌تواند در انعکاس گسترده‌تر صدای اعتراض بازنشستگان نقش بسیار مهمی ایفا کند و اردوی بازنشستگان را تقویت کند.
khizesche

://tehttpslegra.ph/بازنشستگان-و-ضرورت-ایجاد-یک-تشکل-فراگیر-و-سرتاسری-08-11
https://t.me/GEtehadbazneshastegan

طرح منشور برای وحدت بازنشستگان در یک تشکل فراگیر و مستقل

گسترده تر شدن فقر و فلاکت در جامعه بنیان های زندگی مادی و معنوی کارگران و زحمتکشان را به سوی فروپاشی کشانده است. تبعیض و نابرابری های اقتصادی و اجتماعی فاصلۀ روز افزون میان طبقات و اقشار زحمتکش جامعه با ثروتمندان و صاحبان قدرت را به شکل عریانی نشان می دهد. این تضادها و تفاوت های طبقاتی به رشد اعتراضات مردم دامن زده و موجب گردیده است که توده های زیر ستم جامعه به اشکال مختلف نارضایتی خود را اعلام نموده، به بیان خواست های خود بپردازند.
بازنشستگان نیز که طیف وسیعی از زحمتکشان جامعه را تشکیل می دهند از این ستم طبقاتی که از سوی طبقات دارا و نظام سیاسی بر آنها اعمال می شود در تنگنا هستند و از این مناسبات رنج می برند. ناتوانی در تأمین هزینه های زندگی و پایین بودن سطح حقوق و مستمری، و وجود تبعیض های گوناگون نیروهای بازنشسته را به صف معترضان جامعه کشانده است. برآیند این اعتراضات، از جمله تجمع های متعددی است که بازنشستگان برای رساندن صدای خود در مقابل نهادهای مختلف رسمی برپا می دارند. تجمع های خیابانی نشان دهندۀ عمل اجتماعی ای است که بر پیگیری بازنشستگان و تلاش بالفعل آنها برای تغییر اوضاع اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دلالت دارد. بازنشستگان باید برای نتیجه بخش بودن و تأثیری گذاری ِ بیشتر این تجمع ها، تلاش کنند تشکل های فراگیر و مستقل خود را ایجاد نمایند و با تدوین خواست های خود بر پایۀ یک منشور مشترک و همچنین بالا بردن سطح شناخت و آگاهی از دانش مبارزه و چگونگی دستیابی به خواست های خود، اشکال اعتراضات خود را نیز ارتقا دهند. بازنشستگان باید به سمت ایجاد، گسترش و اتحاد سازمان هایی که اساسا ابزار مبارزه برای خواست های اقتصادی، اجتماعی و رفاهی هستند یعنی اتحادیه های مستقل بازنشستگان پیش بروند.
محور های مبارزات بازنشستگان
الف – طرح روشن و دقیق خواست های فوری، میان مدت و دراز مدت اقتصادی – اجتماعی، سیاسی و فرهنگی توده های زحمتکش بازنشسته که در طول سالیان دراز شکل گرفته و مورد توافق همه بازنشستگان باشند
ب – ضرورت دعوت از همۀ بازنشستگان اعم از کشوری، تأمین اجتماعی، لشکری، فولاد، نفت، خودرو سازی، معلمان، بهداشت و درمان، شهرداری ها، راه آهن، ماشین سازی، معادن و غیره برای تحقق خواست های خود از طریق راه هایی که مبارزه قدرتمند بازنشستگان را تسهیل نماید.
ت – دعوت از نیروهای شاغل برای ایجاد ابزاری مناسب برای اتحاد کارگران و مزدبگیران اعم از شاغل و بازنشسته به منظور ادامۀ مبارزه و تلاش بی وقفه برای دستیابی به خواست های مشترک و حرکت در راه تحکیم این اتحاد و همبستگی.

اهداف و مطالبات فوری بازنشستگان
ا – اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب سال 1386 و برون
رفت از خط فقر با دریافت حقوقی برابر با 7میلیون تومان در ماه با تأکید بر افزایش سالانه حقوق متناسب با نرخ تورم واقعی .
2- درمان رایگان و بیمه کارآمد و جامع بجای بیمه تکمیلی و پرهزینه برای بازنشستگان و شاغلان
3 – شفاف سازی وضعیت صندوق های بازنشستگی و برگرداندن سرمایه های اختلاس شده به صندوق ها. همچنین ضرورت نظارت نمایندگان واقعی و منتخب بازنشستگان بر صندوق ها
4- اجرای همسان سازی حقوق بازنشستگان و شاغلان متناسب با « بند 1 »
5 – پرداخت کلیه بدهی های دولت به صندوق تأمین اجتماعی و سایر صندوق های بازنشستگان
6- حق ایجاد و به رسمیت شناخته شدن هر گونه تشکل مستقل، تجمع، تحصن، اعتصاب و آزادی بیان فارغ از شرایط امنیتی
7- آزادی بی قید و شرط و بدون وثیقه تمام کارگران، معلمان زندانی، دانشجویان و فعالان سیاسی
8- تأمین مسکن مناسب برای همه بازنشستگان.
9- تلاش برای ایجاد تسهیلات فرهنگی، ورزشی و تفریحی برای همه بازنشستگان در شهر های کشور

اهداف میان مدت و درازمدت
اهداف میان مدت و بلند مدت باز نشستگان در راستای موارد بالا و گسترش و تحکیم آنها می تواند در جریان عمل و با همفکری همۀ فعالان شکل مشخص و روشنی به خود بگیرد. بی تردید نهادینه کردن تشکل های مستقل بازنشستگان و همکاری آنها با اتحادیه ها و دیگر تشکل های کارگران و مزدبگیران و تلاش برای همبستگی و اتحاد و حمایت متقابل می تواند در سرلوحۀ اهداف میان مدت و بلندمدت بازنشستگان قرار گیرد. اهمیت چنین نهادهائی نه تنها در جهت احقاق حقوق بازنشستگان، جلوگیری از پایمال شدن حقوق آنها و تضمین بهبود زندگی شان تأثیر تعیین کننده ای دارد بلکه در تأمین رفاه ، سرزندگی و تکامل فرهنگی جامعه و انتقال تجربه به نسل جوان نیز بسیار اثر گذار است.

پیشنهاد عملی
تعیین سه کمیته برای اجرای سیاست ها و برنامه عملی تشکل مستقل فراگیر
الف – کمیته ترویج، تبلیغ و آموزش
ب- کمیته سازماندهی
ت- کمیته مالی

وظیفه کمیته ترویج، تبلیغ و آموزش : این کمیته تعیین محورها، خواست ها و شعار های ترویج و تبلیغ برای مبارزات اقتصادی – اجتماعی و سیاسی و تعیین برنامه مطالعاتی – آموزشی و فرهنگی. این کمیته طرح و پیشنهاد خود را در این زمینه ها به جمع [مجمع عمومی] ارائه می دهد که باید به تصویب عمومی برسد.
مسئولیت رسانۀ تشکل ( کانال یا سایت یا وبلاگ و غیره) برعهدۀ این کمیته است و
وظیفۀ کمیته سازماندهی عبارت است از: 1)سازماندهی اکسیون ها 2) تلاش برای گسترش تشکل های مشابه در شهرهای دیگر، 3) تماس و ارتباط با تشکل های کارگری، معلمان، زنان، دانشجویان و غیره برای همکاری و آکسیون مشترک
وظیفۀ کمیته مالی: جمع آوری حق عضویت اعضا، کمک به ایجاد صندوق های مالی.

۱۳۹۸/۵/۱۵
گروه اتحاد بازنشستگان
https://t.me/GEtehadbazneshastegan

 

دسته‌بندی شده در: کارگری, سرتیتر

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: