پیوند – در خدمت وحدت کمونیستهای ایران

هادی جفرودی ما را تنها گذاشت

خبر از دست دادن رفیق مهربانمان هادی جفرودی بسیار غمانگیز بود. غمانگیز نه تنها برای ما، رفقای نزدیکش، بلکه برای برای جنبش کمونیستی ایران. کدام یک از ما چنین زیانی را پیشبینی میکرد؟ با برخورد شادی بخشی که این رفیق داشت، گمان میکردیم که سالهای سال در کنارمان بماند که نماند و از دستمان رفت.

هادی در چهارم مردادماه ۱۳۱۸ در رشت تولد یافت. سالهای نوجوانی در کنار سازمان جوانان حزب توده ایران بود، سپس برای تحصیلات دانشگاهی، به اروپا آمد. او زمانی آمد که تلاش برای احیای حزب توده، که با دخالت کودتای امپریالیسم امریکا و بدست رژیم سرسپرده کودتا سرکوب شده بود، جریان داشت، و باقیمانده کمونیستها سخت میکوشیدند جنبش کمونیستی را به قدرت سابق بازگردانند. اما سران حزب توده، از مقاومت در برابر رویزیونیسم نوخاسته شوروی باز ماند و به منجلات ضد انقلابی گرفتار آمد. بیشتر کمونیستهای ایران به این منجلاب نیفتادند، کوشیدند جنبش کمونیستی را – که اکنون دشمن جدیدی یافته بود- به راه راست بکشانند. هادی جفرودی از جمله پیشرفتهترین آنها بود. با رهبران رویزیونیستی درافتاد و بدام آنان گرفتار نیامد. در سال ۱۹۶۷ «سازمان مارکسیستی- لنینیستی توفان» تأسیس شد که هادی جفرودی یکی از مؤسسان آن بود و همراه رفقا برای پیشبرد جنبش، به کوشش و پشتکار کم نظیری پرداخت. او برای گسترش این جنبش در ایران، بدانجا رفت و به مبارزه و کوششهای ارزندهای دست برد. بدبختانه بزودی بدام دشمنان افتاد. او را به زندان و شکنجهگاه بردند و او در آنجا نیز استوار ماند و به مصاحبات تلویزیونی که شرط آزادی و رهائی از زندان و شکنجهگاه بود تن در نداد. تا این که اندکی پیش از انقلاب بهمن از آنجا بیرون آمد و به فعالیت پیگیری، آنهم به سوی گسترش جنبش کمونیستها ادامه داد. پس از سرکوبی انقلاب و قبضه کردن سرنوشت آن به دست اسلامیتهای دور و بر خمینی، باقی ماندنش در ایران بسیار مهک و خطرناک بود. ناگزیر، دگر بار راه اروپا در پیش گرفت و در دیار غربت به فعالیت کمونیستی خود ادامه داد.

جنبش کمونیستی ایران پشتوانه فراوان داشت. اما متأسفانه، نتوانست وحدت خود را باز یابد، به چندین گروه و فرقه تقسیم شد که مستقل از یکدیگر و گاهی در تلاش عقیم گذاشتن فعالیت آنهای دیگر دست به کار شدند و ماندند. از آن پس هادی به فعالیت بیوقفه خود برای پیوند سازمانها و عناصر باوفای به کمونیسم ادامه داد که متأسفانه بدان نتیجهای که میخواست نرسید و هنوز هم نرسیده است و چه حیف که نرسیده است.

با این همه رفیق هادی بیش از سی سال واپسین عمر خود را در جهت وحدت کمونیستها به کار انداخت. او در هیچ یک از سازمانهای موجود عضویت نیافت. برخیشان را مانعی و سدی در پیشرفت پیوند کمونیستی میدانست. او با فرقهگرایی دشواریِ فراوان داشت و میگفت این گونه فرقهگرائی و تنها کوشش برای رونق دکان خود، کارساز نیست، سد بزرگی در پیشرفت آرمانهای کمونیستی است.

هادی جفرودی از همان آغاز ورود به اروپا در جهت همکاری و راهیابی مشترک کمونیستها دست به کار بود. با تمام کادرها و عناصر فعال این جنبش سرو کار داشت و پیوسته با آنان به مشورت و تبادل نظر مشغول بود. همگی یاران و مخاطبان او، با او خاطرات خوشی به یاد دارند، او را رفیقی در کمال صداقت و صمیمیت میدانند، با وجود مشکلات فراوان، به همه امید میداد، راهی است که باید همگی پشت سر گذاریم، کی پشت سر میگذاریم معلوم نیست.

کوشش او و سایر رفقا بدانجا رسید که در سال ۲۰۰۸ «پیوند در جهت وحدت کمونیستهای ایران» تشکیل شد. جمع «پیوند» که رفیق هادی از بنیانگذاران آن بود تمام عناصر و گروههای صادق کمونیستی را بر آن خواند که، بر محور توافقات زیر گرد هم آیند:

۱. قبول مارکسیسم و قوانین عام آن، به مثابه جهانبینی پرولتاریا و تئوری راهنمای او در عمل و تأکید بر مبارزه طبقاتی بعنوان قانون تکامل جوامع طبقاتی

۲. دفاع ازدستآوردهای جنبش کمونیستی و کارگری در ۱۶۰ سال گذشته و در عین حال برخوردی انتقادی به آنها

۳. ضرورت وجود حزب واحد سیاسی پرولتاریا برای رهبری مبارزات پرولتاریا و زحمتکشان و سرانجام دستیابی طبقه کارگر به قدرت سیاسی

۴. پیروزی انقلاب به رهبری طبقه کارگر در ایران، آغاز گذار به سوسیالیسم از طریق براندازی حاکمیت سرمایه، لغو مالکیت خصوصی بر وسائل تولید و مبادله، تبدیل آن به مالکیت جمعی، کنترل و مدیریت بر تولید و توزیع

۵. اعمال دیکتاتوری پرولتاریا به مفهوم ایجاد وسیعترین دموکراسی برای تودههای کارگر و زحمتکش، جلوگیری از هرگونه تشبثات طبقات ارتجاعی و ضد انقلابی به منظور برگشت دادن جامعه نوین به سوی نظام کهنه استثماری، به سخن دیگر ادامه مبارزه طبقاتی و انقلاب تحت حاکمیت پرولتاریا در جامعه سوسیالیستی، بر علیه دشمنان طبقه کارگر و سوسیالیسم

۶. پذیرش اصل انترناسیونالیسم پرولتری به مفهوم همبستگی، پشتیبانی وکمک متقابل در جنبش کارگری و کمونیستی جهان در مبارزه علیه امپریالیسم و ارتجاع در جهان و تلاش برای وحدت دادن جنبش کمونیستی جهان

رفیقمان هادی تأکید میکرد که «نگذاریم سرنوشت طبقه کارگر ایران، سرنوشت زحمتکشان ایران و در تحلیل نهایی سرنوشت مردم ایران، همچنان در دست بورژوازی بماند.

ما این رهنمود او را آویزه گوش میسازیم و از آن باز نمیگردیم. مرگ نابهنگام رفیق هادی جفرودی در سوم نوامبر ۲۰۱۹ برابر با دوازدهم آبان ۱۳۹۸ ضربه بزرگ روانی به ماست که باید بکوشیم بر آن فائق شویم.

پیوند در جهت وحدت کمونیستهای ایران

دوازدهم آبانماه ۱۳۹۸ برابر با ششم نوامبر ۲۰۱۹

۱ پاسخ »

  1. با درود
    خبر بسیار ناگوار بود.زمانی پذیرای من شد که شناختی از من نداشت ! یادشون گرامی.
    شهباز

    دوست داشتن

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: